Maître Banser, 40 jaren schermen en nog steeds enthousiast

 Het uiterste zuidoosten van Nederland is de standplaats van schermvereniging Axionikos. Aan de wieg van deze vereniging stond Herman Banser. Oktober 2003 vierde hij zijn veertig jarig jubileum als maître. Een bijzondere gelegenheid en reden genoeg om eens wat meer over hem te vertellen, hoewel dit makkelijker is gezegd dan gedaan aangezien de heer Banser eigenlijk niet graag op de voorgrond treedt.

 Toen hij opgroeide wist hij niet wat schermen inhield. Sportief was hij wel, reden voor hem om aan het CIOS in Overveen te gaan studeren. Dat hij veelzijdig was, moge blijken uit zijn vele sportspecialisaties. Zo werd hij judoleraar, boksleraar en zwemonderwijzer.

 Via het CIOS kwam hij in aanraking met de schermsport. En het moet worden gezegd, het schermvirus sloeg snel en hevig toe. Hij was zo enthousiast over de schermsport dat hij om zijn schermkwaliteiten op peil te brengen, in 1961 lid werd van “ Zaal van der Valk”  gelegen in Haarlem. Daar bleef hij niet onopgemerkt omdat hij al vrij snel in het equipe van Van der Valk werd opgenomen. Dat hij linkshandig is, zal ongetwijfeld ook een belangrijke rol hebben gespeeld.

 Hij ging zich verder bekwamen in de schermsport en werd zo schermleraar C op alle drie de wapens. Hij bouwde intussen ook een goede reputatie op. Hij kreeg van zowel Israël als Indonesië het verzoek coach te willen worden. Beide verzoeken wees hij af. De afwijzing van het verzoek van Israël was achteraf een geluk omdat twee jaar daarna bij de Olympische Spelen in München de toenmalige schermcoach vermoord werd.

 Na zijn opleiding ging hij terug naar Heerlen in Limburg. Hier was in de nabije omgeving geen enkele mogelijkheid om de schermsport te kunnen beoefenen. Hij wilde daarom een  schermvereniging oprichten. Echter temidden van de vele voetbal- en handbalverenigingen die Limburg altijd heeft gehad, viel het schermen als sport toch een beetje uit de toon. Hij kreeg dan ook niet veel reacties.

 Maar dit weerhield hem niet ervan om door te gaan. Hij startte een eigen schermzaal. Dit groeide later als gevolg van de toename van het ledenaantal, uit tot SV Axionikos. De naam Axionikos komt uit het oud Grieks en betekent “de overwinning waardig”. De vereniging kende goede maar ook slechte tijden. De laatste paar jaar zit er een kleine groei in het aantal leden. Hoewel het ledenaantal niet groot te noemen is, zijn het wel allemaal enthousiaste schermers. Helaas is de animo om wedstrijden te schermen momenteel gering. De voornaamste reden hiervoor is toch vaak dat de reisafstanden vanuit Heerlen naar andere locaties vrij groot zijn. Naast de vaste kern zijn er ook regelmatig aspirant-leden. Helaas hebben de meesten niet het geduld om de schermsport te leren waarderen. Vaak blijkt dat mensen na een half jaar afhaken omdat ze vinden dat schermen niet zo makkelijk en vooral niet zo snel te leren is als men had gedacht.

 Zoals gezegd vierde maître Banser in oktober zijn 40-jarig jubileum. Een opmerkelijk jubileum, zeker in deze tijden waar mensen toch snel uitgekeken zijn op iets. Hij was trouwens niet de enige die een jubileum te vieren had bij SV Axionikos. Ook de heer Geurts had een 40-jarig jubileum omdat hij sinds dat de heer Banser begon met schermles te geven, trouw wekelijks de schermavonden kwam bezoeken. Het aantal keren dat hij afwezig is geweest in al die jaren, is op een hand te tellen.

Koninklijke onderscheiding voor maître Banser

 

Op 29 april 2004 werd aan maître Banser een koninklijke onderscheiding verleend.


De voornaamste motivatie voor het verlenen van deze koninklijke onderscheiding is dat hij vanaf 1963 onafgebroken maître is geweest, de oprichter is van schermvereniging Axionikos plus het feit dat hij de schermsport geïntroduceerd heeft in de regio Zuid-Limburg.

In oktober 2003 had hij zijn 40-jarig jubileum bij schermvereniging Axionikos al gevierd. Dat dit nog een vervolg zou krijgen in de vorm van een koninklijke onderescheiding, was dus zeer onverwacht.

Voorlopig denkt maître Banser nog lang niet aan stoppen. Als de gezondheid het toelaat wil hij als maître  de 50 jaar nog graag volmaken. Gezien zijn huidige lichamelijke gesteldheid zal dat ook geen probleem zijn.